Mijlpaal

Het koppelen van alle partijen aan het spreekwoordelijke ‘niets’ betekent dat heel wat meer opties vrijkomen om het economische herstel in te leiden, een situatie die onvergelijkbaar anders is dan wat we gewend zijn. Echter, de huidige systeemconfiguratie heeft er ook toe geleid dat een haast onoplosbare schuldenberg zich gevormd heeft en nu als een mijlpaal onze toekomst hypothekeert. Deze schuldenberg is onderwerp van veel debat maar kan ook op een louter technische wijze weggewerkt worden, het ontbreekt derhalve niet aan oplossingen dan wel is de bereidheid om ze in praktijk om te zetten een primaire voorwaarde tot succes. Ook hier zien we hoe een structurele wijziging van het systeem tot heel andere uitkomsten kan leiden, de manier waarop gedacht wordt is dan ook van cruciaal belang, net zoals het in overweging nemen van alle beschikbare opties om tot een besluit te komen.

Heden

Binnen de hedendaagse context is een lening als de toekomst naar het heden halen, het laat toe om versneld welvaart op te bouwen en pas nadien deze welvaart te betalen. Dit systeem kent goede en slechte eigenschappen, zo is het element van de omgekeerde effectiviteit hierop van toepassing. Zo eenvoudig mogelijk, de schuldenberg vertegenwoordigt welvaart die in het verleden reeds gerealiseerd werd, wat rest is een louter monetair element dat – wanneer de schulden te hoog oplopen – onhoudbaar wordt. In de media kunnen we hierover tal van analyses vinden die het probleem vanuit verschillende invalshoeken belichten, finaal stellen we vast dat deze schuldenberg nog steeds het wereldbeeld tekent. Uiteindelijk is dit beeld te herleiden tot z’n eenvoud, een denkkader waarin deze schuldenberg als een te trotseren mijlpaal opgenomen wordt.

Reverse Debt System (RDS)

Technisch gezien zijn er verschillende manieren om schulden weg te werken op een economisch verantwoorde manier, het Reverse Debt System (RDS) is daar een voorbeeld van. Het RDS sluit aan bij het Chicago Plan Revisited (IMF) in kwalitatieve zin, hiermee zeggend dat ook hier een ander denkspoor gevolgd wordt om het probleem op te lossen. Zonder in detail te willen treden, het RDS laat toe om de schuldrelatie (schuldenaar versus schuldeiser) te ontbinden op zo een wijze dat (1) de schuldeiser z’n vordering ontvangt en (2) de schuldenaar principieel de schuld niet hoeft te betalen. In eerste instantie mag dit vreemd en onmogelijk lijken, niets blijkt minder waar door nu net die andere denkpiste te volgen. Ook hier maken we gebruik van het spreekwoordelijke niets, naar idee bijna te eenvoudig om waar te kunnen zijn maar uiterst doeltreffend wanneer we het onze gerichte aandacht schenken. We kunnen ons beeld dan ook verruimen, niet enkel koppelen we alle partijen aan het ‘niets’ maar ook de schulden.

Elaboratie

Het RDS is op zich eenvoudig te begrijpen en niet meer dan een boekhoudkundige ingreep, vooral belangrijk is om oog te hebben voor het psychologische aspect. Immers, het gevolgde denkspoor is niet wat we gewend zijn waardoor – en dit is persoonsgebonden – een onbehaaglijk gevoel kan ontstaan, in de psychologie staat dit fenomeen gekend als cognitieve dissonantie. Anders gezegd, het correct elaboreren van deze nieuwe elementen is noodzakelijk om überhaupt een nuchter oordeel te kunnen vellen, in het andere geval zullen we geplaagd blijven door interferentie als gevolg van het mengen van de verschillende denkkaders. Op deze manier lopen we het risico dat de eenvoud van het RDS vertroebelt, net zoals de intrinsieke waarde naar de achtergrond verdreven wordt waarmee het dan ook z’n doel mist. Het RDS kunnen we voorstellen middels een vereenvoudigd model van de werkelijkheid, cruciaal is om (1) kennis te nemen van de methode om pas  dan (2) naar de gevolgen/verschillen te gaan kijken. Het RDS in een simulatiemodel gevangen:

Res Non Verba

We kunnen veel woorden vermijden door de proef op de som te nemen, het model staat op zich en alle schulden zijn nu uit het wereldbeeld verdwenen zonder dat iemand aan kapitaal of koopkracht heeft moeten inboeten. Het RDS maakt ons a priori bewust dat er technisch gezien geen restrictie is om onze mijlpaal op een economisch verantwoorde manier te trotseren, het volgen van een ander denkspoor laat deze conclusie zonder meer toe. Voor de proef op de som laten we het speelveld open, enerzijds om vooringenomenheid te vermijden, anderzijds opdat u zelf kan ondervinden hoe onze manier van denken een rol speelt in heel dit proces. In de eerste plaats zijn aandacht en ontvankelijkheid primaire voorwaarden, zonder de bereidheid om hierover te reflecteren zal alles bij het oude blijven met alle neveneffecten van dien, de getuigenissen legio. Een kritische massa is onontbeerlijk om enig succes te kunnen boeken, de uitspraak ‘ongekend is onbemind’ staat hier perfect op z’n plaats. (lees meer)