Introductie

Op deze website reflecteren we over het leven in z’n totaliteit, zowel in de diepte als dat wat zich oppervlakkig aan ons voordoet. Aan de hand van praktische voorbeelden trachten we relaties te leggen opdat meer inzicht zich kan/mag ontwikkelen, we openen met een aantal elementen die richting geven aan dit denkexperiment. Hoe kunnen we iets vergeten en tot welke neveneffecten kan dit leiden? Wat als we dit terug in herinnering brengen? Wat is het doel van het leven? Slapen we met onze ogen open of is er meer aan de hand zoals de hermetici stellen? Deze website is te zien als een werkdocument en verzoek tot samenwerking met al wie daar interesse mag tonen. Geloof niets zomaar, het is brainstormen in alle openheid.

Dronkenschap

In de hermetiek wordt de mens het derde levende wezen genoemd en hij overtreft alle andere op aarde levende wezens. Hij heeft een tweeledige natuur: naar zijn lichaam is hij stoffelijk, sterfelijk en tot het kwade geneigd, maar naar zijn innerlijke wezen is hij geestelijk, onsterfelijk en geneigd tot het goede. In zijn stoffelijke lichaam bevindt zich ook de ware, geestelijke mens, die gekenmerkt wordt door verstand (logos) en geest (nous). De gangbare opvatting is dat het verstand de mens doet begrijpen en dat de geest hem het intuïtieve inzicht in de eenheid der dingen geeft. Deze twee kunnen door de begeerten van het lichaam in een staat van onbewustheid gebracht worden, een toestand die als diepe slaap of dronkenschap ervaren wordt.

Ontnuchtering

Het doel van de hermetiek is om de mens in te wijden in de verborgen werkelijkheid die zich in en achter de zichtbare werkelijkheid bevindt, om aldus via kennis van zichzelf en het universum tot een intuïtieve godskennis en een persoonlijke, directe godservaring te komen. Dit wordt de hermetische gnosis genoemd. Om het goddelijke te kunnen ervaren moet de mens tot zijn ware zelf komen en dus wakker worden uit de verdovende roes waarin hij kan verkeren. De hermetici waren ervan overtuigd dat dit een moeilijke weg vol hindernissen is en dat velen de weg nooit vinden of hem, al dan niet tijdelijk, weer kwijt raken. De hermetica hebben tot doel om de geestelijke leiding en het onderricht te bieden die hierbij nodig zijn. Het uiteindelijke doel, de ervaring van de goddelijke werkelijkheid, kan echter niet geleerd, maar enkel persoonlijk beleefd worden. Dit wordt ervaren als een bevrijding of verlichting.

Inprenting

Inprenting (ook wel ‘codering’ genoemd) is het neuropsychologisch proces waarbij informatie wordt opgeslagen in het geheugen. Het woord ‘inprenten’ komt letterlijk van het maken van een afdruk met een printplaat of letterzetbak en het idee is dat het ‘inprenten’ zorgt voor een ‘afdruk in het geheugen’. Inprenting is datgene wat volgt op het waarnemen en wat vooraf gaat aan het onthouden, het is het proces waarbij de informatie vanuit de zintuigen eerst door de hersenen wordt geïnterpreteerd (waarnemen) en vervolgens wordt toegeleid naar het geheugen (onthouden). De entorinale schors en de cortex parahippocampalis spelen in de hersenen hierin een belangrijke rol.

Vergeten

Vergeten kan verschillende oorzaken hebben, het kan een gevolg zijn van een gebrekkige opslag van informatie (ook wel codering of inprenting genoemd), het niet kunnen vasthouden of niet meer kunnen kunnen terugvinden van informatie. Informatie wordt beter opgeslagen of ‘gecodeerd’ als het een bepaalde betekenis voor ons heeft (bijvoorbeeld door een woord met iets anders te associëren). Het vasthouden van informatie kan op twee manieren worden belemmerd. Indrukken of kennis kunnen passief vervagen, of kunnen op een meer actieve manier door interferentie met andere informatie uit het geheugen verdwijnen.

Inhibitie

Iets wat recent is geleerd kan bijvoorbeeld iets anders dat wij vroeger hebben geleerd weg- of onderdrukken. Men spreekt dan van retroactieve inhibitie. Ook het omgekeerde, proactieve inhibitie geheten, kan plaatsvinden: iets wat vroeger is geleerd kan iets anders dat later is geleerd onderdrukken. Ten slotte is het mogelijk dat we iets vergeten omdat we het niet meer kunnen terugvinden, het zit nog wel in het geheugen, maar we kunnen er niet meer bij. Terugvinden gaat makkelijker als we kunnen beschikken over een hulpmiddel of ‘cue’, zo kan een gezicht of een melodie ineens de herinnering terugbrengen van een ‘vergeten’ gebeurtenis uit het verre verleden.

Pragmatisme

Met deze elementen kunnen we aan de slag, een interessante vraag zou kunnen zijn hoe iemand te weten kan komen dat hij/zij überhaupt iets vergeten is? En sterker, hoe reageren we wanneer dat inderdaad blijkt? En wat als plots een heel andere visie over de alledaagse realiteit zich ontvouwt? Is dit werkelijk een proces van een simpele vingerknip of komt er meer bij kijken? Tal van vragen resten waarvoor we steeds beroep kunnen doen op het prachtige studiewerk van velen, wat we alvast kunnen afleiden is dat veel – zoniet alles – gelegen is in onze manier van denken. Onderwijs, onderzoek, dialoog, brainstormen en introspectie spelen een cruciale rol in dit alles, aan de hand van praktische voorbeelden zullen we trachten dit duidelijker te maken. (lees meer)

Advertenties